Stephanie Poels Zanders

Tekeningen 2014-2015

8 maart tot en met 19 april 2015 met Pasen gesloten 

Vijf jaar geleden exposeerde Stephanie Poels Zanders in Galerie de Natris voor het eerst met grote en kleine tekeningen waarin zij haar meesterschap als narratief tekenaar met krachtige de verbeelding stimulerende beelden liet zien.

In haar nieuwste proeve zijn de fantasievolle tussen figuratie en non-figuratie pendelende landschappen en stadsgezichten gebleven. Soms soberder dan de eerdere tekeningen, maar daardoor winnen ze eerder aan kracht.

Ook nieuwe wegen worden in haar jongste werk verkend. Naast de registratie van  de ons omringende wereld  in het vroegere werk  is nu ook expliciet plaats ingeruimd voor de mens zelf. Niet de mens met zijn gehele hebben en houden. Neen, een klein deel maar: zijn hoofd, of beter gezegd zijn kop. Koppen die niet getekend zijn naar de waarneming, maar afbeeldingen zijn van hoofden, zoals in de Grieks klassieke beeldhouwkunst. Die beelden van hoofden ontstaan in het brein van de kunstenaar. Stephanie Poels Zanders geeft zich zo de vrijheid om niet alleen het signaleren van emoties en gedachten van de ander vast te leggen in een tekening, maar ook tegelijkertijd haar eigen emotie, haar eigen reageren op de wereld te registreren in die zelfde tekeningen. Zij kan dat doen op een manier, zoals zij dat wil,  niet gehinderd door directe onomkeerbare signalen van een model dat poseert voor de kunstenaar.

Zo kun je, zoals de klassieke Grieken ook al wisten, je eigen ideale “portret” scheppen met alles eraan en erop, zoals jij dat als kunstenaar wil. Frappant detail bij de koppen van Poels Zanders is bijvoorbeeld dat bij veel geëxposeerde “koptekeningen” één oog je lijkt aan te kijken, terwijl het andere oog de wereld niet lijkt waar te nemen, maar als het ware naar binnen kijkt, je niet aankijkt. Je zou bijna denken dat al die koppen, hoe verschillend ze ook moge zijn, iets in zich hebben van een zelfportret. Kortom, een latent zelfbeeld laten zien.

Meer nog dan de uit de verbeelding ontstane landschappen en stadsgezichten zijn de koptekeningen uitgetekende bespiegelingen van de kunstenaar over haar eigen positie in de wereld.

Zij geeft daarbij ondertussen, wellicht ongewild, een aardige kijk op de merkwaardige soort die wie zijn. Sommige koppen zijn zelfs een echt feest van de herkenning, ze lijken op iemand die je kent.

Op zondag 8 maart 2015 wordt de expositie geopend om 15.00 uur met een muzikale bijdrage van Henk Hage. Hij speelt van de Russische componiste Sofia Gubaidulina De Preludes 1, 3, en 7 uit de Tien Preludes voor cello solo.    

Poels Zanders Stephanie UIT E-mail 2015 1